Karin studeert voor docent
Op je 23e weer beginnen te studeren, dat vind ik eigenlijk best een hele opgave hoor. Al gewend zijn aan een baan, aan een salaris, en dan toch maar weer terug naar de schoolbanken. Gesteund door haar partner, is Karin nu al weer twee jaar bezig. Eerst bij de HRO in Rotterdam, maar dat was het toch niet helemaal. Met wat problemen geconfronteerd, en zelf een oplossing ervoor gezocht, dat vind ik flink. Nu is ze al weer meer dan een jaar bezig via de LOI. In haar eigen tempo thuis studeren, tentamens afleggen, af en toe een leerlingendag. Tijdens de stages staat ze al voor de klas, meestal 2 dagen per week, natuurlijk nog wel met begeleiding, maar ze moet zelf de lessen voorbereiden en geven. Volhouden meisje! Je komt die komende 2 jaar nog wel door, en wat zal ik trots zijn als je het diploma straks hebt en lerares Biologie bent!

Richard's werk
Na zijn studie heeft hij een tijd op Schiphol gewerkt. Als ground-steward bij een afhandelingsbedrijf op Schiphol. Hij deed daar van alles, maakte roosters, bepaalde het laadgewicht van vliegtuigen, hielp ook als het nodig is in de kelder bij de bagage, en buiten, bij het  "docken" van vliegtuigen. Ik zag hem daar wel doorgroeien in dat wereldje, want zijn hart ligt wel bij het transportgebeuren en vooral bij de planning daarvan. Maar helaas, er kwam een nieuwe baas, die wat "souplesse" verlangde bij het maken van de roosters voor wat betreft werktijden en zo. Richard hield liever aan zijn principes vast. En hij mocht gaan. Nu werkt hij in de IT bij een leuk bedrijf, waar hij het ook wel naar zijn zin heeft, en waar hij het ook goed doet, want ze zoeken steeds nieuwe jobs als er een detachering is afgelopen, maar de transportwereld blijft lonken. Hij heeft inmiddels een cursus transportplanning gevolgd en hoopt nog steeds op een leuke baan op Schiphol of desnoods ergens anders in die transportwereld.

Karin en Floris zijn "gepartnerd"
Karin en Floris wonen al weer een paar jaar samen. Trouwen willen ze pas als Karin's studie af is. Dan hebben ze echt tijd (en hopelijk geld) om er een groot feest van te maken. Maar omdat wij met zijn vieren in één huis gaan wonen, leek het ons voor alle partijen beter om iets meer vastigheid te hebben. Dus hebben ze een afspraak gemaakt op het stadhuis, de beide vaders en moeders, broer en zus (met vriend), en oma en opa uitgenodigd en hebben daar hun handtekeningen gezet. Wout en Anne mochten getuigen voor Floris zijn, en Richard en ik voor Karin, dus wij moesten ook tekenen. En dan is het officieel: ze zijn nu partners. 

Kostganger in huis
Sinds januari woont Frank bij ons. Een neef van Jan, die door omstandigheden niet meer thuis kon wonen. In het begin was het even wennen, maar inmiddels heeft hij zijn draai wel bij ons gevonden, en wij zijn er ook al aardig aan gewend. Natuurlijk is het af en wel even "inleveren" , want het kost wat vrijheid, maar het brengt ook een hele hoop gezelligheid met zich mee. In juli is  hij voor een half jaar op stage gegaan, en toen was het toch wel weer even stil in huis.

Reserve-Oma
De dochter van mijn vriendin is in verwachting. Omdat Trudie en ik 25 jaar geleden tegelijk in verwachting waren zijn onze dochters meer als zussen opgegroeid, dan als vriendinnen. Veel bij elkaar uit logeren en samen mee op vakanties. Voor de grap noemde ik Ruth weleens mijn reserve-dochter als mensen vroegen wie ze was. Vorig jaar september is ze getrouwd. Ik mocht de foto-reportage voor haar maken. Nu is ze in verwachting. Dus wordt ik reserve-oma. Het zal nu wel niet lang meer duren voor ik zelf Oma wordt, want nu wil Karin natuurlijk ook!